blockchain is… / …for nothing

  • <p>“peers at” installation rendering, 2019, Protocinema at Aetopoulos, Athens [απόδοση εγκατάστασης, 2019, Protocinema στο Aetopoulos Athens]</p>

    “peers at” installation rendering, 2019, Protocinema at Aetopoulos, Athens [απόδοση εγκατάστασης, 2019, Protocinema στο Aetopoulos Athens]

Δείτε παρακάτω στα ελληνικά

Protocinema at Aetopoulos, Athens
February 23 – March 23, 2019

24 Perikleous street, near Syntagma metro
Opening Reception and Peer-to-Peer Conversations:
February 23, 8:00 – 11:00 pm
Exhibitions runs February 23 - March 23, 2019
Hours: Fridays, 2:00 - 8:00 pm, Saturdays, noon - 6:00 pm

Protocinema presents an exhibition by “peers at”, titled blockchain is… / …for nothing, at Aetopoulos, an artist-run space in Athens, Greece. The exhibition consists of newly commissioned works applying blockchain logic to art theories, in particular, the dematerialization of the art object.

In The Dematerialization of Art (1968), Lucy Lippard and John Chandler concluded: “We still do not know how much less “nothing” can be. Has an ultimate zero point been arrived at with black paintings, white paintings, light beams, transparent film, silent concerts, invisible sculpture, or any of the other projects mentioned above? It hardly seems likely.”

blockchain is… / …for nothing looks at the dissonance between the optimistic idea that blockchain may one day make the impossible possible and the lack of any evidence to prove it, so far. The works in the exhibition explore three fundamental aspects of blockchain: cryptographic hash functions, digital signatures and proof-of-work. The timeless conflict between hope and doubt is expressed through a new language, proposing a dialogue between these aspects and aspects of conceptual art.

“peers at” will exhibit five individual projected works, one sound installation, one additional work.

The first projected work, "blockchain is..." , 2019, is a single channel video projection, consisting of sentences containing the phrase "blockchain is", aggregated from more than a thousand web pages. These sentences supply an overview of how people understand, describe and interpret blockchain, which are reminiscent of early attempts to describe the Internet. The sensation of being in this exhibition is that of being physically inside a mind or computer, in a shower of information. An audio work "blockchain will", 2019, features sentences again aggregated from more than a thousand web pages conveying attempts by various people, with various motivations, to define blockchain and express their personal visions and expectations of it.

On the furthest end of the dematerialized artwork spectrum, “nothing”, 2019, is literally nothing, which is digitally signed by the artist. Can blockchain technology make it possible to digitally verify something that does not have a physical existence? "nothing" not only imagines but also proves that nothing is an artwork by the artist. One can check the authenticity of this work by supplying no input to any sha-256 cryptographic hash calculator and comparing the result to the value supplied in the certificate of authenticity and also verify the digital signature through the artist's public key. The certificate reads, "This is to certify that nothing is an original artwork by the artist.

This exhibition delves into the potential for a new language via blockchain technology and how this discourse may influence art and life. Even with its contradictions, and now, in rapidly shifting global conditions, this important potential arrives at a good time. The evolution of blockchain carries an exciting potential for changing the way we think about the materiality of art, and other possibilities that lay beyond this not-yet-imaginable thinking.

An early version (v0.1) of a text discussing the works and the ideas behind the exhibition as well as the blockchain terminology is available at is a hub for peers of free culture established in 2009. The works by peers at rely on the language of contemporary art for speculating on the politics of information technologies. Their works are mainly characterized by the aesthetics of the "multi-", and the "non-.". All works by peers at are free cultural works encouraging everyone to become peers by building on them. Exhibitions (under various pseudonyms) include: “13th Istanbul Biennial: Mom, Am I a Barbarian?”, curated by Fulya Erdemci, Istanbul; “Contemporary art is for artists”, solo exhibition, BOEM*, Vienna, Austria; and “.intuitions_”, solo exhibition, Apartment Project, Berlin, Germany (all in 2013).


New art works by ‘peer at’ commissioned with support from SPOT Contemporary Art Projects, Istanbul.

Special Thanks to: Nadia Gerazouni, Philip Nezer, Hans Ulrich Obrist, The Breeder, Athens; Freya Murray, Alex Eagleton, Stefanos Giannoulis, Michael Hornsby, Annelie Graf, Andreas Angelidakis, Ulya Soley, Haro Cumbusyan, Mert Diner, Angelo Plessas, Elizabeth Baribeau, Orhan "aib" Kavrakoğlu. All embedded systems in the exhibition are programmed by Bager Akbay and released as free/libre and open source software.

Protocinema commissions and presents site-aware art around the world. We produce context-specific projects of the highest artistic quality that are accessible to everyone through public programming. Through art, Protocinema evokes empathy towards an understanding of differences across regions. Founded by Mari Spirito in 2011, Protocinema is a non-profit 501(c)3, free of 'brick and mortar'. Sites vary to respond both to global concerns and changing conditions on the ground.

Protocinema στο Aetopoulos Athens
23 Φεβρουαρίου – 23 Μαρτίου 2019

Περικλέους 24, κοντά στο μετρό Σύνταγμα
Εγκαίνια και Συζητήσεις Peer-to-Peer (P2P): 23 Φεβρουαρίου, 20:00-23:00
Διάρκεια έκθεσης: 23 Φεβρουαρίου – 23 Μαρτίου 2019
Ώρες λειτουργίας: Παρασκευή 14:00-20:00, Σάββατο 12:00-18:00

Το Protocinema παρουσιάζει την έκθεση των peers at με τίτλο blockchain is… / …for nothing [το blockchain είναι… / …για το τίποτα], στο artist-run space Aetopoulos στην Αθήνα. Η έκθεση περιλαμβάνει νέα έργα, που συνδυάζουν τη λογική του blockchain με θεωρίες της τέχνης και, συγκεκριμένα, με εκείνη της αποϋλοποίησης του καλλιτεχνικού αντικειμένου.

Στο κείμενό τους «The Dematerialization of Art» [Η αποϋλοποίηση της τέχνης] (1968), η Lucy Lippard και ο John Chandler καταλήγουν ότι: «Εξακολουθούμε να μην γνωρίζουμε πόσο λιγότερο μπορεί να είναι το ‘τίποτα’. Έχουμε άραγε φτάσει σε ένα τελικό μηδενικό σημείο με τους μαύρους πίνακες, τους λευκούς πίνακες, τις ακτίνες φωτός, το διαφανές φιλμ, τις σιωπηλές συναυλίες, την αόρατη γλυπτική ή οποιοδήποτε από τα άλλα έργα που αναφέρθηκαν παραπάνω; Δεν φαίνεται πιθανό».

Η έκθεση blockchain is… / …for nothing εξετάζει την ασυμφωνία ανάμεσα στην αισιόδοξη ιδέα ότι το blockchain μπορεί μια μέρα να κάνει το αδύνατο δυνατό και στην έλλειψη στοιχείων που να το αποδεικνύουν, μέχρι στιγμής. Τα έργα διερευνούν τρεις βασικές πτυχές του blockchain: τις κρυπτογραφικές συναρτήσεις κατακερματισμού (cryptographic hash functions), τις ψηφιακές υπογραφές (digital signatures) και την απόδειξη εργασίας (proof-of-work). Η διαχρονική σύγκρουση μεταξύ ελπίδας και αμφιβολίας εκφράζεται με μια νέα γλώσσα, προτείνοντας έναν διάλογο μεταξύ των πτυχών που μόλις αναφέρθηκαν και πτυχών της εννοιολογικής τέχνης.

Οι peers at θα εκθέσουν πέντε μεμονωμένες προβολές, μια ηχητική εγκατάσταση και ένα πρόσθετο έργο.

Η πρώτη προβολή, με τίτλο blockchain is... [το blockchain είναι…] (2019), είναι μονοκάναλη και αποτελείται από προτάσεις με τη φράση «blockchain is», συλλεγμένες από περισσότερες από χίλιες ιστοσελίδες. Οι προτάσεις αυτές συνοψίζουν τους τρόπους με τους οποίους οι άνθρωποι κατανοούν, περιγράφουν και ερμηνεύουν το blockchain –τρόπους που θυμίζουν πρώιμες προσπάθειες περιγραφής του Διαδικτύου. Η αίσθηση που δημιουργείται εντός της έκθεσης είναι ότι κυριολεκτικά βρίσκεται κανείς μέσα σε ένα μυαλό ή σε έναν υπολογιστή, σε ένα ντους πληροφοριών. Το ηχητικό έργο blockchain will [το blockchain θα…] (2019) περιλαμβάνει προτάσεις –και πάλι συλλεγμένες από περισσότερες από χίλιες ιστοσελίδες– που αποτυπώνουν τις προσπάθειες διαφόρων ανθρώπων με ποικίλα κίνητρα να εκφράσουν τις προσωπικές τους προσδοκίες και οράματα για το blockchain.

Στο πιο μακρινό άκρο του φάσματος των αποϋλοποιημένων έργων τέχνης, το nothing [τίποτα] (2019) δεν είναι κυριολεκτικά τίποτα, και φέρει την ψηφιακή υπογραφή του/της the artist –πρόκειται για ψευδώνυμο κάποιου/ας ομότιμου (peer) στο Θα μπορούσε η τεχνολογία του blockchain να καταστήσει δυνατή την ψηφιακή επαλήθευση ενός πράγματος ή μιας ενέργειας που δεν έχει φυσική υπόσταση; Το nothingόχι μόνο φαντάζεται αλλά και αποδεικνύει ότι το «τίποτα» είναι ένα έργο του/της the artist. Μπορεί να ελέγξει κανείς την αυθεντικότητα αυτού του έργου μην παρέχοντας δεδομένα εισόδου (no input) σε οποιοδήποτε πρόγραμμα που υπολογίζει sha-256 κρυπτογραφικές τιμές κατακερματισμού και συγκρίνοντας το αποτέλεσμα με την τιμή που παρέχεται στο πιστοποιητικό γνησιότητας. Επίσης, μπορεί κανείς να επαληθεύσει την ψηφιακή υπογραφή μέσω του δημόσιου κλειδιού (public key) του/της the artist. Η έκφραση στο πιστοποιητικό γνησιότητας διαβάζεται με δύο τρόπους στα αγγλικά: «Το παρόν έγγραφο βεβαιώνει ότι τίποτα δεν είναι ένα αυθεντικό έργο του/της καλλιτέχνη/ιδας» ή «το παρόν έγγραφο βεβαιώνει ότι το nothing είναι ένα αυθεντικό έργο του/της the artist».

Αυτή η έκθεση διερευνά τη δυναμική μιας νέας γλώσσας μέσω της τεχνολογίας blockchain και τους τρόπους με τους οποίους αυτός ο λόγος εφαρμόζεται στην τέχνη και στη ζωή. Ακόμη και με τις αντιφάσεις της, και πλέον σε ταχέως μεταβαλλόμενες παγκόσμιες συνθήκες, αυτή η σημαντική δυναμική φτάνει έγκαιρα. Η εξέλιξη του blockchain φέρνει μια συναρπαστική δυνατότητα αλλαγής του τρόπου που σκεφτόμαστε την υλικότητα της τέχνης, και άλλες δυνατότητες που ξεπερνούν αυτή τη μη-ακόμα-διανοητή σκέψη.

Μια πρώιμη εκδοχή (v0.1) ενός κειμένου που αναλύει τα έργα και τις ιδέες πίσω από την έκθεση, καθώς και την ορολογία γύρω από το blockchain, είναι διαθέσιμη στη διεύθυνση

Το ιδρύθηκε το 2009 ως ένας κόμβος ομοτίμων του κινήματος ελεύθερου πολιτισμού (free culture). Τα έργα των ατόμων που συμμετέχουν στο βασίζονται στη γλώσσα της σύγχρονης τέχνης για να συλλογιστούν πάνω στην πολιτική των τεχνολογιών της πληροφορίας. Χαρακτηρίζονται κυρίως από την αισθητική του «πολυ-» και του «μη-». Όλα τα έργα στο διακινούνται ελεύθερα και παροτρύνουν τον καθένα και την καθεμία να γίνουν ομότιμοι και ομότιμες εξελίσσοντάς τα. Εκθέσεις τους (με διάφορα ψευδώνυμα) περιλαμβάνουν: 13η Μπιενάλε της Κωνσταντινούπολης «Mom, Am I a Barbarian?», σε επιμέλεια της Fulya Erdemci, «Contemporary art is for artists», ατομική έκθεση, BOEM*, Βιέννη, Αυστρία, και «.intuitions», ατομική έκθεση, Apartment Project, Βερολίνο, Γερμανία (όλες το 2013).


New art works by ‘peer at’ commissioned with support from SPOT Contemporary Art Projects, Istanbul.

Ευχαριστίες: Νάντια Γεραζούνη, Philip Nezer, Hans Ulrich Obrist, The Breeder, Αθήνα· Freya Murray, Alex Eagleton, Στέφανος Γιαννούλης, Michael Hornsby, Annelie Graf, Ανδρέας Αγγελιδάκης, Ulya Soley, Haro Cumbusyan, Mert Diner, Άγγελος Πλέσσας, Elizabeth Baribeau, Orhan "aib" Kavrakoğlu. Όλα τα ενσωματωμένα συστήματα στην έκθεση προγραμματίζονται από τον Bager Akbay και κυκλοφορούν ως ελεύθερο και ανοικτού κώδικα λογισμικό (FLOSS).

To Protocinema παρουσιάζει και αναθέτει την παραγωγή τέχνης που έχει επίγνωση του τόπου, ανά τον κόσμο. Παράγουμε έργα υψηλής καλλιτεχνικής ποιότητας που συνδιαλέγονται με το εκάστοτε συγκείμενο και είναι προσβάσιμα σε όλους μέσω δημόσιου προγραμματισμού. Μέσω της τέχνης, το Protocinema διεγείρει την ενσυναίσθηση με σκοπό την κατανόηση των διαφορών μεταξύ ποικίλων περιοχών. Ιδρύθηκε από τη Mari Spirito το 2011 και αποτελεί μη κερδοσκοπικό οργανισμό 501(c)3, χωρίς σταθερή βάση. Οι τοποθεσίες στις οποίες μεταφέρεται διαφέρουν ανάλογα με τις παγκόσμιες ανησυχίες και τις μεταβαλλόμενες συνθήκες επί τόπου.